Artikel gepubliceerd in de Weekkrant
mei 2009, Zorgvlied
Video: Cross-country door Drents-Friese Wold
een flinke wind. "Ja", roept Doede van de Meer enthousiast, "ook dat
doen werknemers wel eens hè."
Samen met Henk Brouwer organiseert Doede teambuilding-evenementen
onder de noemer 'Mennen voor Mensen'. Doede (45) uit Mûnein is
teamleider paardenhouderij bij praktijkschool PTC+, Henk (55) uit Ter
Idzard is interim- en organisatieadviseur. Samen runnen ze naast hun
reguliere baan 'Mennen voor Mensen', waar ze bedrijfuitjes, trainingen,
teambuilding-evenementen, relatiedagen en familie-uitjes organiseren.
Met dubbelspannen trekken zij er met vier mensen per kar op uit om
cross-country door het Drents-Friese Wold of door de al net zo prachtige
Trynwâlden te trekken. Om de beurt mogen de deelnemers de leidsels in
handen nemen.Tijdens de persdag die Mennen voor Mensen houdt in het
Drents-Friese Wold, vertelt Doede honderduit over de metaforen die het
mennen hem biedt. "Alleen al hoe iemand de leidsels beetpakt, zegt
heel veel over iemand", vertelt hij terwijl hij nauwlettend de beide paarden
in de gaten houdt. "Jij stuurt bijvoorbeeld veel te veel bij.
Als leidinggevende moet je ook weten wanneer je je werknemers hun
eigen gang kunt laten gaan. Het draait om vertrouwen. Zie je wel, als je
ze niet zo strak houdt, volgen ze uit zichzelf al het span voor ons."Bij een
scherpe bocht op een van de bospaadjes wordt duidelijk dat je ook moet
weten wanneer je juist wél duidelijk moet laten blijken wat er moet
gebeuren. De kar valt bijna omver. "Ja, nu had je Ate dus wat meer
spanning moeten geven, en Martsje juist meer vrijheid. Sowieso is Martsje
altijd degene die zich voor 150 procent inzet, dus dan hebben de meeste
mensen de neiging om haar ook harder te laten werken. Maar dat moet
je niet doen, want dan raakt zo'n paard juist veel te snel opgebrand,
omdat ze zich zo inspant.
"Het mennen, de omgang met de paarden en de interactie met de
andere deelnemers maakt van het mennen met mensen een waardevolle
ervaring, vindt Doede. "Het bijzondere is dat je het erváárt, dat je het
voelt", zo vindt de trainer. Juist op dat moment besluiten Martsje en Ate
dat ze genoeg hebben van het sukkeldrafje waarmee we tot dan toe over
de Kale Duinen gingen. In een draf stuiven ze over het zand. "Ja, ze
hadden door dat je niet oplette, en nemen letterlijk een loopje met je",
zo knalt Doede zijn volgende mooie metafoor voor het bedrijfsleven het
gesprek in.Hoogtepunt van de rit is een letterlijke duik in het diepe. In
het Canadameer welteverstaan. Ook hier is het nodige vertrouwen nodig.
Niet alleen heeft een ander de leidsels in handen, je moet er ook maar
op vertrouwen dat de 600 kilo wegende paarden niet net vandaag wel zin
hebben in een stukje zwemmen. Gelukkig blijft het bij het langs de
waterrand sjezen. Een prachtig waterballet en een spectaculair gevoel, dat
wel.